Wieża Błaznów

Znam człowieka, który jest (a w każdym razie był, być może się to już zmieniło ) okrutny wobec kotów, potrafił niezbyt delikatnie cisnąć kotem w drugi koniec pokoju albo rzucić go w kierunku ściany.
Potem dowiedziałem się, o co chodzi - ten człowiek, dopóki nie ukończył 17-18 lat, miał w domu rodzinnym niższe miejsce w hierarchii od kotów. Koty musiały dostać dobre żarcie, Grzesiek musiał poczekać aż kotki zostaną nakarmione. Kotki mogły drapać meble czy strzępić dywan, ale nie daj Boże jeśli Grzesiek coś uszkodził, choćby niechcący. I tak dalej, i tak dalej.

Czy tylko mnie się tak zdaje, czy za niektórymi przypadkami niechęci do zwierząt kryją się różne historyjki?

Taki tam, malutki offtop.

A ja proponowałabym, żeby człowiek, który zwierząt nie lubi i ma jakiś uraz na ich tle po prostu trzymał się od nich z daleka, zamiast rzucać nimi o ścianę i usprawiedliwiać się trudnym dzieciństwem. Czy to dla obu stron nie byłoby lepsze?

A wiesz jaki jest jeden ze sposobów mycia sedesu i kota jednocześnie.

JI nigdy nie zrobiłabym krzywdy żadnemu (...) tulę futrzaki.