Wieża Błaznów

To nie becz, tylko bierz się do roboty, żeby Ona też wiedziała.

_________________
Hagar skończył się na Kill 'Em All

No to ja Cię nie rozumiem. Skoro ona nie wie, to niech się określi. Albo może niech wytłumaczy dlaczego z Tobą jest, bo mnie dosłownie trzącha jak od panny słyszę "nie wiem". Takie pieprzenie kotka za pomocą młotka.
W związku nie ma miejsca na "nie wiem", albo ludzie wiedzą czy chcą ze sobą być (a co najważniejsze "dlaczego"), albo ze sobą nie są.
Oczywiście możesz nadal w tym trwać, ale potem będzie bolało jeszcze bardziej gdy narobisz sobie nadziei na wspólne życie, a ona poleci za innym. Lepiej łeb uciąć Hydrze, niż dać się pokąsać.

_________________
May the force be equal mass times acceleration.

Aj, to może od początku.

Od samego początku naszego związku widywaliśmy się niezbyt często - odległość, brak samochodu i dogodnego transportu. Zawsze jakoś to było, radziliśmy sobie.
Teraz gdy zacząłem studia i pracę w Warszawie, tego czasu jeszcze ubyło. No ale nie aż tak drastycznie. Pracuję i uczę się, żeby móc zapewnić nam jak najlepszy byt w przyszłości.
I jej tekst "Jeśli następny trzy lata mają być podobne (w sensie widywania się) to ja chyba tak nie chcę." No dżizas!!! Staram się znajdować czas na nasze spotkania i go znajduję, ale mam też inne obowiązki, które muszę wykonywać.
"Potrafiłabyś żyć beze mnie? Bo ja bez Ciebie nie..."
"spróbujemy...?".

Poczekamy zobaczymy. Hagar ja nie płaczę i nie siedzę w miejscu, robię co tylko mogę, ale to chyba mało... sam nie wiem.

_________________
/;l;ljlxghzzv bjhgfk8i657hbdhgkjhgk;j

Czasem warto przeczekać, spróbować naprawić to, co jest do naprawienia. Chyba za łatwo rezygnujemy, coś sie nie podoba, coś zgrzyta - bach, koniec związku. W końcu idealnie nigdy nie będzie, nie ma co czekać na cuda, trzeba robić tak, by tu i teraz było jak najlepiej.
Da się, ale to cholernie dużo wysiłku kosztuje. Z obu stron.

Niveleen - powodzenia:)

Stary, jak dziewczyna sadzi takie teksty to opcje są dwie:
1. Hagarowa, czyli postaraj się do granic możliwości.
2. Odpuść sobie. Skoro słyszysz: "spróbujemy", to... No cóż, czasem rzeczywistość nie jest taka, jaką chcemy ją widzieć.

_________________
May the force be equal mass times acceleration.

Po 13stu latach związku mogę z całą stanowczością powiedzieć, że zawsze warto próbować, nawet gdyby miało nie wyjść. Przynajmniej będzie się miało świadomość, że dało się z siebie wszystko co możliwe.

_________________
Z poważaniem, Donna Ezena Capo di tutti capi Nazguli Ortografii
And when your heart begins to bleed, you're dead and dead, indeed.

Ja tam ją trochę rozumiem. Czas leci, zegar biologiczny tyka, a tu ciągle związek na odległość, bez szybkich widoków na zamieszkanie razem.
Tu już musicie się sami dogadać, czego które z Was oczekuje.
I nie słuchaj Dżibrila - nie ma co się poddawać, trzeba walczyć. Nie jesteś przecież dzisiejszy nastolatek (pokolenie gimnazjów) który poddaje się jak tylko coś nie idzie po jego myśli i pojawia się coś, co wymaga choćby minimalnego wysiłku.

_________________
Hagar skończył się na Kill 'Em All

Po niemal 10 latach związku (z roczną przerwą) mogę tylko sumiennie potwierdzić opinię Ezeny. :)

Aczkolwiek żeby próbować, potrzebna jest rzeczywista wola obu stron. Jeżeli jedna próbuje, a druga tylko udaje, to raczej nic dobrego z tego nie będzie. Szczerze, to ten tekst nie wygląda mi za dobrze i nie wykluczałbym dżibrilowej opcji numer dwa.

_________________
Ha! Węgle jak u taty!
Moje dziewczęta updated!
I jeszcze jedna
Ech, wakacje

Oj, Hagar, a gdzie ja to napisałem? Nie mieszaj. Chłopak i tak zrobi, co będzie chciał, bez względu na nasze rady. A każdy ma taką opinię o związkach, jakie one były w jego życiu. Ja trafiłem na "niedobre kobiety" i może jestem spaczony (stąd moje podejście jest takie a nie inne), ale nigdzie nie mówię by się poddawać. Więc z łaski swojej, bujanejszyn. ;)
Może i warto walczyć, ale ja nie jestem wiecznym optymistą i potrafię też dostrzec coś, co najwyraźniej optymistom ucieka. Lepiej być przygotowanym na porażkę (i owszem, zrobić co się da) niż potem niczym oślisko w oborze stać z rozdziawioną gębą zadając sobie pytanie: "dlaczego?"

Ala -> Widzisz, ja chyba już nie chcę kontynuować tej znajomości. Mógłby choć ustalić z pracownikami wersję tego, co mają mówić - a tak, dostałem trzy sprzeczne informacje, gdzie jego jest najmniej wiarygodna. Sądzę, że nie będzie mi brak tego "kolegi" (zresztą, sytuację opisałem w porannej notce na blogu). Vramin pewnie za nim też nie tęskni.

_________________
May the force be equal mass times acceleration.

Ja się o tamtym całym towarzystwie publicznie wypowiadać nie będę. Bo już powiedziałam, poza tym Vramin musiałby mnie potem zbanować;)
A tobie, Pierzasty, życzę normalnych znajomych. Normalnie normalnych:)


P.S. Zaraz rymnę jednego z moich klientów. Za pytania godne przedszkolaka chyba mu się należy.

nie wkurzaj się tak od razu na nią. U mnie taka sytuacja trwa ledwie pół roku i już nie mogę tego wytrzymać - no ale u mnie kilometrów trochę więcej więc i spotkania rzadsze.
A poza tym może ona oczekuje od ciebie jakiejś konkretnej decyzji, albo deklaracji (z pierścionkiem włącznie;))*? Porozmawiajcie po prostu szczerze i otwarcie. Rozmowa to zawsze najlepsze rozwiązanie.
I bądź dobrej myśli. Ja w każdym razie trzymam kciuki:)


*jak pierścionek już jest, to ja przepraszam, ale rzadko tu bywam i nie jestem na bieżąco ze wszystkim;)

_________________
Here comes Lightning down the street
While you just stand there talking
If I were you I'd start to move
And tell my story walking
About a hundred miles an hour!

Dżib ja też nie jestem wiecznym optymistą. Zawsze biorę pod uwagę ryzyko porażki. I nie mam zamiaru się poddawać, będę starał się tak jak tylko mogę. Przynajmniej będę wiedział, że zrobiłem wszystko, co w mojej mocy.
Mi - deklaracja już padła "Ja robię to wszystko, żeby potem żyło się nam lepiej. Chcę mieć z Tobą dom, dzieci..." (trochę intymne wyznania, ale w końcu, coś z siebie wyrzucam i w końcu ktoś tego słucha).
Odnośnie rozmowy - rozmawialiśmy wczoraj, bez widocznych rezultatów.

Hagar, mój zegar biologiczny też tyka i robię co tylko można, by móc zamieszkać razem, bez obaw czy: "styknie do wypłaty", "czy znajdę nową pracę gdy mnie z obecnej wypieprzą".
Myślę nie tylko o tym, co teraz, ale też o tym "what if..."

Dzięki za wsparcie, porady, Waszą pomoc - nie doświadczyłem takiej życzliwości już daaawno... To mi pomaga, trochę ale pomaga.

_________________
/;l;ljlxghzzv bjhgfk8i657hbdhgkjhgk;j

Widzisz, Ty patrzysz na to tak jak mężczyzna robisz to co facet robić powinien i jest OK. Ale po drugiej stronie masz Kobietę, ona to pewnie zauważa, docenia, ale ... chciałaby czegoś więcej. Nie tylko słów i deklaracji, ale też i trochę czynów.
Choć tak naprawdę to wszystko może wynikać z tego, że ma PMS, albo coś tam się spóźnia...



Miałeś nie beczeć... Życie to nie bajka, a Kobieta to poważna sprawa, wieć ... do dzieła!! Odwiedź jubilera

hihhihih, się mi rymło ;))

_________________
Hagar skończył się na Kill 'Em All

PMS to mit! Ostatnio gdy zasugerowałem coś takiego Myszy, to najpierw krzyknęła, że nie ma PMS, a potem rzuciła we mnie patelnią.
Skoro mówi, że nie ma, to wobec nalotu argumentów przyjąłem jedyną i słuszną wersję. Dalsza polemika mogła zakończyć się zaobserwowaniem kolejnych zjawisk nadprzyrodzonych. Jak choćby słynne "latające talerze".
:)

_________________
May the force be equal mass times acceleration.

Nie beczę, tak tylko się wzruszyłem :).
Działam, działam - zarówno słowami i czynami (tzn pierścionka jeszcze nie kupiłem, ale kto wie...).
Nie, nic się jej nie spóźnia, a nawet jeśli to ja psychicznie jestem gotowy i ten... no wiesz :).

PMS - przypomniał mi się żart na ten temat, troszkę seksistowski, więc go nie przytoczę (za dużo tu kobiet:).

_________________
/;l;ljlxghzzv bjhgfk8i657hbdhgkjhgk;j