Wieża Błaznów

Dokładnie to samo miałem za pierwszym razem. Warunki otrzymania klasy prestiżowej (o ile dobrze pamiętam) są następujące: musisz mieć chyba 15 poziom doświadczenia oraz być silnie związany z jedną ze stron mocy. Wtedy podczas rozmowy z Kreyą można wybrać jedną z trzech klas - naprawdę warto.

_________________
"Brniemy, brniemy zaciekle
Dopóki życia staje
Danym za frajer Piekłem
Rzadko dostępnym Rajem"
JK

Kotor II to była dla mnie porażka. Może gdyby dopracowano fabułę i wywalono kilka przydługich momentów to fajniej by się grało. Właściwie to podobał mi się tylko motyw z budową własnego miecza świetlnego. W jedynce brakowało tego. Grę przeszedłem po jasnej stronie gościem o klasie consular/weapon master. Jak wszedłem na weapon mastera i wyrobiłem sobie weapon focusy to w każdej walce było pozamiatane zanim się jeszcze zaczęła (ten brzydki pan, niby taki straszny, chyba nawet mnie nie drasnął, pani na końcu też szybko sadza w majtkach się zapaliła).

Kotor I to był klasyk. Chyba sobie przejdę jeszcze kiedyś po ciemnej stronie mocy ];>.

_________________

We are such stuff
As dreams are made on...

Tomasz, zgadzam się w pełni. Prawie zakończyłem tę grę consularem po ciemnej stronie i w pewnym momencie (jakoś tak bliżej początku) drużyna praktycznie nie była mi potrzebna. W jedynce też mozna było przejśc całą grę jedną postacią(tak jak BG można dwoma i to bez problemu), ale w drugiej części było jakoś tak lajtowo.

_________________
May the force be equal mass times acceleration.

Nie zgadzam się. Gra jest dobra.



Mnie się grało wybitnie dobrze. Ale fabularnie to faktycznie mogło byc lepiej.

[...]

Prawda. Największa szydera KOTOR II. Koleś miał być kozak, a to szczawik zaledwie był...



Hmm, to jednak u mnie odwrotnie. Mnie się zapaliło tu i tam...



No jak mogłeś przejść tą grę tylko po wrażej stronie słabych Jedi??



... Udam, że nie słyszałem ;P

_________________
Pomyślcie tylko. Bycie ateistą w depresji jest przesrane: nie ma po co żyć, nie ma po co umierać. ;/

Może przepakowałem swoją postać ; ). Miałem tyle force pointów i hit pointów, że już właściwie o nic się nie martwiłem. Do tego naprawdę szybka regeneracja. Cały czas biegałem z włączonym force enlightenment (speed, valor i defence na maksa). Jak jakaś większa ekipa mnie atakowała to aplikowałem im force push i force storm (consular chyba też dostawał force focus - trudniejsze testy obronne przeciwko jego mocom). Niedobitki wycinałem ręcznie. Do tego miałem flurry na najwyższym poziomie i wszystkie weapon focusy na miecz świetlny dostępne dla weapon mastera. W sumie wyszło tak jak zamierzałem - świetne moce i równie świetne umiejętności w walce wręcz. Czasami tylko żałowałem, że jeden lightsaber jest już passe ; ). Oczywiście ciuszki też robiły swoje - już nie pamiętam jakie graty miałem, ale na pewno jakiś fajny płaszczyk, rękawice jakieś wszczepy (na 3 poziomie były już rewelacyjne, np. regeneracja, albo kilka pkt. do zręczności), pewnie coś na force immunity.

_________________

We are such stuff
As dreams are made on...

Zgodzę się z jednym: Darth Nihilus to cienias. ( chociaż wam chyba o Siona chodziło?)

Co do fabuły, pozwolę się nie zgodzić. W KOTOR I mocne punkty fabuły to przede wszystkim objawienie prawdziwej natury Revana i sam koniec gry na Star Forge. IMO duża (za duża!) część fabuły gry to przede wszystkim typowe dla D&D szukanie Supermegauberartefaktu aby pokonać Hiperultrauberbossa. ;-) Co nie znaczy, że była zła! Po prostu była mniej skomplikowana. To raz.

W sprawie przepakowania postaci: u mnie się to nie zdarzyło. A właściwie zdarzyło się raz.... w KOTOR I gdzie Gwiezdną Kuźnię wyczyściłem Jedi Consularem praktycznie sam jeden. W "dwójce" przez większość gry faktycznie przeszedłem jak nóż przez masło, ale na Malachor V w akademii Trayi było raczej ciężko. Gdyby nie Force Crush ( faktycznie trochę przegięta) byłoby krucho. Może dlatego, że nie awansowałem na Sith Lorda?



Dopracować fabułę można by było przede wszystkim na samym końcu, który faktycznie jest nieciekawy, reszta gry jest pod tym względem w porządku.



Że tak powiem: hem? Gra i tak jest już za krótka, co tu wycinać?

i na koniec...



Nie przesadzasz? Jak na razie to widzę u ciebie dwa zarzuty: niedopracowana fabuła i za silna postać. To chyba troszkę za mało na "porażkę".

EDIT: Aha, oba KOTOR-y mają jedną, niewybaczalną wadę: BRAK trybu multi. Cholera, chciałbym się z kimś pociąć mieczami świetlnymi. :-( A Jedi Outcast i Jedi Academy nie lubię.

_________________
‎Casual master race!
Kylo Ren is my favourite Disney princess.
Równanie Nowackiej-Zandberga: 7,55 + 3,62 = 0

Wczoraj pisałem na chybcika i nie rozwinąłem swojego wątku. Po prostu KOTOR II mi się nie podobał. Już sam początek był nudny, a później wcale niebyło lepiej. Nie pamiętam już dokładnie całej gry, ale wiem, że zamotałem się w kilku nudnych miejscach i fabuła za nic nie chciała się posunąć do przodu. Siedziałem przed kompem i biegałem po tych levelach w poszukiwaniu jednej osoby, z którą trzeba zagadać, aby akcja posunęła się do przodu.

KOTOR I miał kilka fajnych zwrotów akcji, większą różnorodność, kilka ciekawych światów (właściwie wszystkie, oprócz planety z rybkami). Szczególnie podobało mi sie Tatooine, Kasshyk i Korriban. Właściwie to nudziło mi się tylko na taris (gdzieś tak w połowie) i u rybek. Resztę przeszedłem z przyjemnością. KOTOR II to była całkiem inna gra, i jak na mój gust, gorsza. Moja subiektywna opinia.

_________________

We are such stuff
As dreams are made on...

Wracając do Morrowinda. Może zanim zacznę znowu grać to powiem, co mi tam przeszkada i co mnie zniechęca. Przede wszystkim gubię się w tym gigantycznym świecie. Za ciężką cholerę nie mogę nikogo znaleźć, nawet ze wskazówkami i po godzinie gry boli mnie głowa. :-/ Poza tym na 256 mega RAM na dużych obszarach gra klatkuje i co chwila coś doczytuje. NA dodatek z początku może mnie ubić byle robak. Może teraz zacznę jeszcze raz i będę się posiłkował poradami forumowiczów którzy zęby zjedli na Morrowindzie.

Z innej beczki: czy ktoś tu gra w Unreal Tournament? Może mały "dedmeczyk" po sieci?

_________________
‎Casual master race!
Kylo Ren is my favourite Disney princess.
Równanie Nowackiej-Zandberga: 7,55 + 3,62 = 0

Morrowind gigantyczny? Olbrzmi był świat poprzedniej części Elder Scrolls, Daggerfall:). Morrowind jest tylko duży, a znacznie się kurczy, jak ma się już magiczne buty:). Nie wiem, jak pomóc tym, którzy nie mogą się w to wciągnąć, ja zachwyciłam się od razu. No i grałam na niezłym sprzęcie.
Narsil, każdego na początku zabija byle robal czy szczur. Ale wykorzystuj każdy taki atak, by poprawiać swoje umiejętności, kiedyś to w końcu zaprocentuje:). Mnie też zabijało wszystko, co spotkałam na swojej drodze, ale w końcu zostałam Arcymistrzynią Gildii Skrytobójców i teraz zabijam góra dwoma ciosami każdego przeciwnika;-)
Ech, muszę wreszcie skończyć tę grę, dawno w to nie grałam.

_________________
I will always need your love/Wish I could write it in the daily news
You, on the other hand, are a sweet little eclair on the outside and a pit bull on the inside- Charlaine Harris

Ja chyba zacznę właśnie skrytobójcą;p Kumpel gra i mówi, że to najlepsza zabawa. Zaczynałem już grę magiem i wojownikiem. Czas na skrytobójcę;p Niech no się tylko ferie zaczną;p

Zabawa skrytobójcą jest owszem fajna, ale ja dziwna jestem, bo zwykle nie uciekam się do skrytobójczych metod pozbywania się przeciwnika, wolę dobry miecz i bezpośredni konrakt:)))

_________________
I will always need your love/Wish I could write it in the daily news
You, on the other hand, are a sweet little eclair on the outside and a pit bull on the inside- Charlaine Harris

Wiem, wiem. :-) CZytam sobie ten topic od początku, i kilka razy już czytałem jak daleko zaszłaś. Nie wiem konkratnie co to znaczy, ale brzmi imponująco :-P

On topic: jaką postacią najlepiej zacząć? Nastawioną na walkę, magię czy skrytobójcą?

_________________
‎Casual master race!
Kylo Ren is my favourite Disney princess.
Równanie Nowackiej-Zandberga: 7,55 + 3,62 = 0

Ehem, powtarzam się, ale widać jaka jestem z siebie dumna;-). Wiedzisz, to pierwsza gra w jaką grałam, raczej nie jestem graczem:)))

Co do pytania- może spróbuj spellsword albo battlemage? Obie postacie to mieszanka wojownika i maga, łatwiejsze chyba na początek niż mag i skrytobójca.

_________________
I will always need your love/Wish I could write it in the daily news
You, on the other hand, are a sweet little eclair on the outside and a pit bull on the inside- Charlaine Harris

Najlepiej zacząć kimś kto potrafi walczyć... ale też nie jest to idealne rozwiązanie na później, bo w końcu możesz z każdego zrobić wielkiego wojownika.

Sugeruję coś takiego:

1. W umiejętnościach głównych jakąś dobrą broń - osobiście preferuję Długie Ostrze, ale może być Topór czy insze bronie obuchowe. Do tego... bo ja wiem ? Umiejętności magiczne nie zaszkodzą, nie zaszkodzi też jakiś typ zbroi.
2. W umiejętnościach pobocznych dałbym Przywrócenie i Alchemię - w ten sposób zdobędziesz stosunkowo łatwy dostęp do czarów i mikstur leczenia.
3. Co do odszukiwania miejsc, widziałem w necie mapy Morrowind, dość dokładne. Mogę poszukać. Po drugie - polecam użycie środków transportu, łodzi, łazików lub teleportów.

PS Morrowind nie jest tak wielki - ale zróżnicowany i całkiem nieźle IMHO pomyślany. Daggerfall, ten dopiero był gigantyczny ... z kolei teren z Oblivionie jest znacząco większy niż w Morrowind, ale z uwagi na zasięg widzenia, kształt prowincji i opcje szybkiej podróży kompletnie się tego nie czuje.

_________________
lɔlɔ̃... Mou lon, ogni agbe gne. Edji le djom!
Liga Niezwykłych Dżentelchamów + Brygada Malkawiańskich Cyklistów.

Gdy nastały jesienne dni
jeden drobny gest
zmienił widzenie świata

Niestety w grze jest wałek, który pozwala na pierwszym poziomie stać się super-hiper-megamasterem, co ma współczynniki na poziomie 10000000 i wszystko rozwala jednym ciosem, łącznie z łukiem, z którego strzela. Wystarczy pokombinować z miksturami. Nie jest to żaden cheat, po prostu zasady gry są tak skonstruowane i już. Po odkryciu tego odechciało mi się grać mimo, że i tak już wszystkich zabijałem jednym ciosem, dopakowywania się i byłem arcymistrzem czegoś tam i prawie najwyższym wodzem gdzieś tam. Kolega, któremu powiedziałem, jak się tak napakować wkurzył się na mnie i powiedział, że zabrałem mu radość grania, bo teraz żaden przedmiot z ze stałym efektem go nie bawi, skoro wie, że w zasięgu ręki jest moc praktycznie nieograniczona (Greven il Vec ginie, jak się na niego splunie).

_________________
"After more than 10 years on the frontlines of the public debate concerning
GMOs, I have learned that (...) rational arguments
are poor ammunition against the emotional
appeals of the opposition."
I. Potrykus