Wieża Błaznów

"Oka..." to ja też nie mam :) A "Maladii" jakoś jeszcze nie przeczytałam ;) Ale tak czułam, że to będzie pewnie coś z tego :D Innych tytułów bym nie podejrzewała u Ciebie...

_________________
Earth.
A biosphere.
A complex, subtly balanced life support system.

A skoro mam napisać co teraz czytam, to dodam że "Nastaje świt". A parę dnie temu skończyłem "Kosmiczne ziarna" Podrzuckiego i uważam, że jest jeszcze lepiej niż w tomie pierwszym. Kolejny dowód na to, że sf jednak jest lepsze od fantasy. Zwłaszcza w Polsce.

_________________
Przekonanie o własnej ważności doprowadziło mnie do kompleksu Boga

W wieku 6 lat chciałem zostać kucharką, gdy miałem 7 - Napoleonem. Odtąd moja ambicja, podobnie jak moja mania wielkości nie przestawały rosnąć

O czym są "Kosmiczne ziarna"?

"Kosmiczne ziarna" i część je poprzedzająca: [url=http://www.runa.pl/index.php?stan=opisksiazki&tytul=UŚPIONE%20ARCHIWUM&imie=Wawrzyniec&nazwisko=Podrzucki]"Uśpione archiwum"[/url].

_________________
Na pajęczynie wyrazów - barwy, zapachy i dotyk,
Łąki, pałace i ludzie - drżący Rzym mojej duszy -
Geometria pamięci przodków wyzbyta brzydoty,
Zwierciadło żywej harmonii diamentowych okruszyn.
- J.K.

August Szenoa, "Córka złotnika". Chorwacka XIX - wieczna powieść "historyczna" pisana ku pokrzepieniu serc. Bardzo fajna. Opowiada dosyć łzawą historię arystokraty zakochanego w mieszczańskiej dziewczynie, całość zaś jest osadzona w burzliwych realiach szesnastego wieku. Fabuła, jak zwykle w wypadkach tak starych książek, jest liryczna i mocno naciagana, a tytułowa bohaterka mało przekonywująca, mankamenty te jednak całkowicie rekompensuje żywa, błyskotliwa narracja, dowcipne dialogi, bogaty język i zdatna do przełknięcia znajomość epoki. Mimo braku znajomości oryginału twierdzę, iż tłumaczka świetnie poradziła sobie z trudnymi zwrotami i nazwami własnymi, więc prawie nie mam zastrzeżeń;) No i ciekawe zakończenie. Polecam zwłaszcza osobom, dla których historia Chorwacji stanowi egzotykę. A sama się będę musiała rozejrzeć za innymi dziełami tego autora...

_________________
Święte Gramatyko i Ortografio, módlcie się za nami.

Ja chciałam, żeby Vanin coś napisał od siebie. Muszę popracować nad jasnością wypowiedzi ;)

Czytam sobie antologię opowiadań Bułyczowa z kręgu Wielkiego Guslara i jestem zdziwiony, że to takie fajne. W zasadzie humoreski, czasem cierpkie, czasem nad wyraz sympatyczne a czyta się jednym tchem. Przy takim "Świeża dostawa złotych rybek" rżałem :)

_________________
Czułe pozdrowienia! Co cię gniecie?
* * *
Pies, który szczeka, jest niedogotowany - przysłowie chińskie.

THIS IS NOT A LOVE SONG

A owszem. Ale "Nowe opowiadania guslarskie" już takie fajne nie są. Jakoś bohaterowie się niezbyt odnaleźli w nowych realiach...

_________________
"Nie mogę się doczekać śmierci Fabienne. Ramirez wstąpi wtedy do klasztoru i będzie się biczowal dyscypliną do konca swych nedznych dni, ale trudno już, byle tylko flaki jej wygniły i dupą wyciekły." (c) by Cintryjka

A "Świeża dostawa złotych rybek" ma bardzo fajną ekranizację.

_________________
O czarach co cierpliwe są i łaskawe, nie szukają poklasku
a nawet - w co uwierzyć trudno - nie unoszą się pychą
plugawe języki mówiły, że już ich nie ma.


Strona domowa Stelli i Kamila

No proszę, nakręcili to? :)) Opko zdało mi się zdeka barejowskie w klimacie.

_________________
Czułe pozdrowienia! Co cię gniecie?
* * *
Pies, który szczeka, jest niedogotowany - przysłowie chińskie.

THIS IS NOT A LOVE SONG

Nakręcili . Made in ZSRR ale bardzo fajnie to zrobili.

_________________
O czarach co cierpliwe są i łaskawe, nie szukają poklasku
a nawet - w co uwierzyć trudno - nie unoszą się pychą
plugawe języki mówiły, że już ich nie ma.


Strona domowa Stelli i Kamila

W sumie samo opko bardzo fajnie oddaje ruski klimat, a może raczej ogólnie klimat socjalizmu. Coś rzucili, ogólna zawiść, wódka w kranach szczytem marzeń, okazyjnie kupię wołgę...

_________________
Czułe pozdrowienia! Co cię gniecie?
* * *
Pies, który szczeka, jest niedogotowany - przysłowie chińskie.

THIS IS NOT A LOVE SONG

Najbardziej rozwala wódka w kranach i brazylijska papuga Ara :DDDDDD

_________________
O czarach co cierpliwe są i łaskawe, nie szukają poklasku
a nawet - w co uwierzyć trudno - nie unoszą się pychą
plugawe języki mówiły, że już ich nie ma.


Strona domowa Stelli i Kamila

Vanin nie zwykł już spędzać całej doby przed kompem, a zwłaszcza na forum.

Moja krótka opinia o "Uspionym archiwum" skopiowana z innego miejsca:
Przeczytałem i bardzo mi przypadło do gustu.
Po pierwsze, pomysł. Niby już ktoś podobne drzewa opisywał (podobno Aldiss), ale ponieważ nie czytałem tego, nie mnie oceniać, czy to źle czy dobrze. Jedno jest pewne, wizja Podrzuckiego jest smakowita.
Po drugie, jest to solidne science fiction, jakich w naszym kraju pisze się mało. Na dobrą sprawę, jest to dla mnie jedna z 3 najlepszych pozycji ostatniego roku, po bezkonkurencyjnych "Innych Pieśniach" Dukaja i "Marsie" Kosika. Pomijając problemy z przyporządkowaniem gatunkowym Dukaja, jak widać science fiction rządzi. Co ważne, Podrzucki mimo że napakował powieść masą neologizmów i kupą teorii, pisze lekko i naprawdę dobrze się książkę czyta.
Po trzecie, jest to fajna mieszanka motywu drogi typowego dla fantasy z klasycznym sf.
Czekam na tom drugi.

i parę wyjątków opinii o tomie drugim:

- lepszy od tomu pierwszego
- bardziej zaskakująca akcja
- szerzej poznajemy świat
- dalej bardzo dobre dialogi
- język pełen neologizmów i terminów specjalistycznych, ale łatwy do zrozumienia dla każdego laika
- bardzo plastyczne opisy
- bohaterowie przestają być tak jednoznaczni
- póki co, najlepsza polska książka roku w kategorii literatury fantastycznej, choć nowy Dukaj wciąż przede mną.
- lubię sf, zwłaszcza jak do wyboru mam gówniane w 99,9% fantasy.

Masz to wydanie z Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej? Jeśli tak, to nie kupuj "Opowiadań guślarskich" wydanych przez Prószyńskiego (uwaga, "Nowe opowiadania..." to inna książka), bo to jest dokładne powtórzenie, z dodatkiem może kilku opowiadań.

A poza tym, dobrzy ludzie już daaaawno tutaj pisali, że Guslar to lektura obowiązkowa. Zawsze. Bez względu na nastrój.

_________________
Przekonanie o własnej ważności doprowadziło mnie do kompleksu Boga

W wieku 6 lat chciałem zostać kucharką, gdy miałem 7 - Napoleonem. Odtąd moja ambicja, podobnie jak moja mania wielkości nie przestawały rosnąć

chodzi o "Pierestrojkę w Wielkim Guslarze"? właśnie się zastanawiałęm czy by nie kupić