Wieża Błaznów

Rebis wydał, na razie dwa tomy.

_________________
Eckstein, Eckstein, alles muss versteckt sein.

czyli potwierdza się, że każdy czyta swoje - tak wykazały badania bodajże w zeszłym roku. Francuzi Francuzów, Angole Angoli, Niemcy Niemców.
To ja sobie w ramach podtrzymywania statystyk kupiłem komplecik: "Kuzynki" i "Księżniczkę" Pilipiuka. Pomimo paru lapsusów językowych i błędów merytorycznych, całkiem przyjemnie się czyta :-)

_________________
All those moments will be lost in time...

Bądź dobrym kolegą i opowiedz o tych błędach :-)

jak skończę czytać całość..i będzie mi się jeszcze chciało :-) a na gorąco, właśnie czytam opis wykuwania bułata i uśmieszek mi się błąka po ustach, szczególnie na tę śmiertelną powagę opisu :-)))

_________________
All those moments will be lost in time...

Byłbyś dobrym kolegą i pożyczył. Ja uwielbiam wynajdywać teksty zerżnięte z Suworowa. Setki...

_________________
A jutro znów pójdziemy na całość za to wszystko co się dawno nie udało za dziewczyny które kiedyś nas nie chciały za marzenia które w chmurach się rozwiało za kolegów których jeszcze paru nam zostało

hehe, coś w tym jest :-)

_________________
All those moments will be lost in time...

Co chcesz? Błedów nie ma, da się w ten sposób:) U mnie AP ma duży plus za realia, zwłaszcza wzmiankę o robolu, który wkładał zapałkę w guziczek od prasy. Też tak kiedyś robiłem, dlatego teraz wystawiając kciuk mogę zamawiać 0,75 litra wódki, a i działania z ułamkami na palcach nie sprawiają mi problemu...
Natomiast celowość tego procesu jest wątpliwa. Zrobienie ostrza z dobrej stali narzędziowej zajęłoby mniej czasu, i taką bronią można siekać bułat na plasterki. Zresztą bułat (damast skuwany) to wyjątkowo badziewna i prymitywna technologia, gorsze jest tylko to, co praktykowali Japończycy. Jeśłi chodzi o klingi, to Europa rulez.

Uzupełniam poprzedni mail. Sorry, że trochę literówek tam wpadło, ale dosłownie musiałem kończyć "natychmiast" i nie miałem czasu przeczytać tego powtórnie. Podziękowania dla murderatora, który poprawiał;) (i pytanie czemu zmienił symbol_funta na "funty"?;)

Chciałem oczywiście kupić mnóstwo książek, ale z przyczyn prozaicznych (kasa, miejsce w plecaku, "czy ja dam rade to przeczytać", "po co mi tyle książek", itp.) skończyłem na sześciu. I oprócz jednej, wszystkie kupione po przecenach;).

Zakupiłem trzy książki Sue Towsend o Adrianie Mole'u(?). Starsze wydania w sumie za dwa i pół funciaka (mniam:), oprócz tego w tym samym antykwariacie dorwałem A Cantine for Leibowitz (2 £). Zastanawiałem się jeszcze nad Once and Future King (też za dwa), ale ostatecznie odpuściłem. Poza tym dorwałem The Scar China Mievielle'a (za 3 £ - kolejne mniam, z tym że próbnej lekturze początku zastanawiam się, jak ja mam to zrozumieć;). Po normalnej cenie kupiłem natomiast Prozac Nation Elizabeth Wurtzel (jedyna książka, którą koniecznie musiałem sobie kupić) i właśnie czytam. Smutna i dołująca. Autobiografia dziewczyny, która jest w chronicznej depresji gdzieś od 13. roku życia. Jestem pewnie równie porąbany, bo lubię takie klimaty...

Chciałem jeszcze kupić Tiganę Kaya, ale odkładałem ten zakup, aż w końcu przegapiłem. Może jednak uda mi się dorwać te książkę w Polsce taniej niż za równowartość 8 £... Tak samo miałem z Corrections Jonathana Franzena. Już wiem na co będę polował w najbliższym czasie na allegro ;)

:DDD Nie trzeba było wydawać tych pieniędzy ;) Jakbyś zapytał, to Harad Ar-Irah albo ja zaserwowałybyśmy Ci parę takich opowieści za darmo ;)))
Swoja drogą, to dziwne - w czasie depresji nic się nie chce robić, czytać, pisać, żyć, a z kolei po wyjściu z niej na wyższy, że tak powiem poziom, zapomina się, jak to jest. Ja tam pamiętam niewiele, np. nie mycie się przez dwa tygodnie albo jak już byłam głodna i podniosłam się z łóżka, to wydawało mi się, że przedpokój jest tak długi i wąski, że nigdy nie dotrę do kuchni, więc rzucałam się z powrotem na łóżko. Jesli jednak dotarłam do kuchni, nie miałam siły ukroić sobie chleba, więc odrywałam kawałek od bochenka, z czajnika lub kranu (sic!) nalewałam pół szklanki wody. Generalnie nic miłego do wspominania. Ja nie mogę, a tam jeszcze ludzie na tym kasę robią. Harad, pisz książkę! Będziesz sławna! ;)

Nie ma sprawy - między innymi po to tu jestem.

Bo źle go wpisałeś - zamiast symbolu funta widać było mnemoniczną encję HTML. Nie miałem wczoraj czasu żeby szukać oznaczenia numerycznego, ale skoro ci zależy... Już znalazłem i poprawiłem - masz tak, jak chciałeś :-)

"A Canticle for Leibowitz".

_________________
I'm not dead yet.

Czytam sobie "Legendy o krolu Arturze" Sigrid Undset. I jedna rzecz mnie denerwuje niewymownie - imiona i nazwy wlasne. Tlumaczka przerobila Ginewre na Guniver, Caerleon na Karlion, Garetha na Gareda, Utera Pendragona na Utara Smokobojce... dziwne, ze z Lionela nie zrobila jakiegos Leona albo Lwa. :P A, i najlepsze: nie Sasowie, nie Saksoni, tylko Saksowie. :PPP Wrrr, niech ja zaraza!
Poza tym, ksiazeczka wcale przyjemna. :)

_________________
Wiem. :)

Okazało się, że wielki, zły, wredny wampir Woydzio jest dla niektórych miłym i sympatycznym kotem Patem. - P.W.

u mnie też ma plus i wiesz co? czuć atmosferę z Nienackiego :-) (ja lubię Nienackiego). Nie ma dosłownie przeniesienia, ale czuć, że AP pisał Pana Samochodzika no i że jest archeologiem z wykształcenia :-)
co do zapałki w przycisku (!), to pracowałem kiedyś miesiąc na wydziale tłoczni w jednej dużej firmie w Lublinie. Pamiętam prasę, taką wielką, hydrauliczną, nacisk bodajże 800 ton. To co AP opisywał, 6 ton, to mają małe mechaniczne mimośrodówki :-)
A co do palców, po dwóch dniach zorientowałem się, że na tamtym wydziele nie ma ani jednego pracownika z kompletem paluchów. Do tej pory dreszcz mnie przechodzi.
Innych błędów merytorycznych nie zdradzę, bo nie chcę psuć przyjemności czytania :-)
A najgorsze w tym wszystkim jest to że książka, którą miło się czytało, się w dwa dni przeczytało...i znów posucha.
No i oczywiście szkoda Moniki Stiepankovic i Sędziwoja :-(((

_________________
All those moments will be lost in time...

Zaczęłam czytać "Zapomniane bestie z Eldu" i szczerze mówiąc, idą mi jak krew z nosa. Chyba nigdy się nie przekonam do pani McKillip, ale książkę doczytam - może dalej będzie ciekawiej...

_________________
You stay away from my boy's pants or I'll hang ya from my Jolly Roger, ya Jezebel!
Elaine Marley-Threepwood

Znasz bajkę o łodzi? Nie łudź się...

Bo to fajna książka jest. I już strasznie dawno nikt takich nie pisał. Jednak okres postzajdlowski narobił sporych spustoszeń w rozrywkowej fantastyce...

Raczej śrubowe. Mimośrodówki nie nadają się do kucia, musi się zaciąć przy pierwszym uderzeniu. A potem albo pęka bezpiecznik (taki żeliwny element), albo trzeba całe cholerstwo rozbierać...

No, niedługo dalszy ciąg;)